Lublin biblioteczny ... pora na Bazylianówkę ! Drukuj
środa, 17 kwiecień 2013
 image_013.jpg    Prezydent miasta Lublin Krzysztof Żuk nie tak dawno otwierał mediatekę Biblio na Czubach- uwalniając balony, potem bibliotekę z windą na Felinie, a teraz zapewne przybędzie na Bazylianówkę, gdyż „Pańskie oko, konia tuczy” ?!
Na mapie Koziego Grodu coraz mniej dzielnic bez bibliotek. Miejska Biblioteka Publiczna  im. Hieronima Łopacińskiego  (nie mylić z Wojewódzką Biblioteką Publiczną o tym samym imieniu)   pod dyrekcją Piotra Tokarczuka co roku rozszerza swoją sieć filii, aby zaspokoić potrzeby czytelnicze mieszkańców miasta skracając im drogę po książkę, audiobooki, gry planszowe i filmy. 

     Po Szpitalu Wojskowym, Czubach, Porębie, Węglinie i Felinie, to z kolei  szósta nowa placówka, a w sumie trzydziesta siódma. Nowa filia MBP otworzy wkrótce swoje bardzo szerokie drewniane podwoje na Bazylianówce. Oprócz unowocześniania starych placówek, budowanie nowych, dyrekcja MBP sukcesywnie odmładza kadry.  
     Kierownikiem biblioteki została młoda bibliotekarka Natalia Kraszkiewicz, wcześniej pracowała w filiach: nr 13 przy ul. Grażyny i  nr 18 przy ul. Głębokiej, oraz otarła się o filię 30 na ul. Braci Wieniawskich 5.
   image_014.jpg  Obecna siedziba biblioteki mieści się w starej kaplicy w zabudowaniach Parafii Niepokalanego Poczęcia NMP prowadzonej przez  Zgromadzenie Księży Marianów,  Dzięki otwartości  ks. proboszcza Marka Otolskiego biblioteka „rozsiadła się” na przeszło 220 m kawadratowych. Przestrzenna czytelnia o dużych oknach jest bardzo funkcjonalna. Będzie pięć stanowisk komputerowych dla czytelników Ponadto do dyspozycji obsługi będzie pokój socjalny, kuchnia i sanitariat.
     „Sacrum” pozostaje nadal, zmienia się przeznaczenie z religijnego na kulturalne. Omodlone miejsce będą odwiedzać nadal „wierni” słowu pisanemu i mówionemu. Dotychczasowa przysłowiowa ”biała plama” na Bazylianówce znika, a wierni zaczną odwiedzać „kaplicę słowa”. Stara średniowieczna tradycja bibliotek przykościelnych tym razem będzie wytyczać nowe wzorce współpracy. Po „Kasztanowej”, „Bursztynowej” to trzecia filia w przestrzeniu „parafialnej”.
     Od poniedziałku tj. 15 kwietnia br. są instalowane  nowe regały, biurka i komputery. "Karta Biblioteczna" wydana w tej filii oraz filiach: 32, 33, 34, 35, 36 będzie automatycznie objęta w systemie bibliotecznym  „Prolib”, a zbiór książek dostępny będzie tylko w wypożyczaniu komputerowym. Starsze filie i jej zbiory są sukcesywnie opracowywane do katalogu online.

TŁO HISTORYCZNE BAZYLIANÓWKI

     image_012.jpgSkąd się wzięła nazwa Bazylianówka, która dzisiaj przynależy do Ponikwody? To musi wiedzieć każdy mieszkaniec Lublina, a tym bardziej „miejscowi”.  Na stronie portalu „TNN” jak na dłoni wszystko zebrane i opisane.
     Historycznie to jedna z 23 jurydyk niemieszczańskich właścicieli. Szlachta w XVI i XVII wieku odkupowała od mieszczan ziemię w bliskości Lublina, by nie podlegać prawu miej¬skiemu. Potem zabiegała u władców o zwolnienie tych gruntów: ogrodów i placów -  od sądownictwa miejskiego i wszelkich obciążeń na rzecz miasta, pragnąc uprawnień podob¬nych do gruntów królewskich, niezależnych od władz miejskich. Taki przywilej pozwalał w tych dobrach  organizować własny zarząd z wójtem na czele, tworząc w ten sposób jurydyki.
     Za przykładem szlachty szły też instytucje du¬chowne. Status jurydyk uzyskały też posiadłości proboszcza lubelskiego i popa ru¬skiego. W XVI wieku kościół parafialny św. Michała miał ziemię położoną w obrębie dzisiejszej Kalinowszczyzny, zwaną Probostwo I, a w XVII wieku otrzymał przywilej na jurydykę Probostwo II.
     W XVI wieku również dla cerkwi ruskiej utworzono jurydykę zwaną Bazylianówka od zakonu bazylianów, który przejął cerkiew w 1588 roku. Kiedy Lublin był w zaborze rosyjskim, car uznał, że kościół grekokatolicki nie powinien istnieć, więc został pozbawiony praw i odebrano mu własność. Jednak wspólnota ta (unici) wpisuje się w karty  wielokulturowości Lublina. Pozostała nam ulica Unicka, przy której znajdował się pierwotnie cmentarz wyznawców tego obrządku. Z Lublinem związany jest także kapłan grekokatolicki, błogosławiony Emilian Kowcz, który zginął w obozie hitlerowskim na Majdanku, i jego imieniem nazwano Rondo przy ul. Jana Pawła II. A w skansenie lubelskim mamy piękną i zabytkową cerkiew, która została sprowadzona staraniem  ks. mitrata Stefana Batrucha.
     Lubelski klasztor Jezuitów, prowadzący kolegium i bursę, miał na utrzymanie tych placówek oświatowych grunty zwane Bursaki, będące odrębną jurydyką ustanowioną prawdopodobnie już w końcu XVI wieku.
     Tak więc niektóre nazwy przetrwały do dzisiaj jako oznaczenia ulic m.in. Bursaki, Probostwo czy Bazylianówka.
     Gwoli ścisłości historycznej kościół greckokatolicki powstał w 1596 r. w wyniku ogłoszenia unii na synodzie w Brześciu (tzw. Unia Brzeska) - Kościoła ruskiego ze Stolicą Apostolską. Kościół ruski podzielił się na dwie jurysdykcje - rzymską i konstantynopolitańską - czyli unitów (grekokatolików) i dyzunitów (prawosławnych).
     W średniowieczu (XIII-XIV w.) do  Koziego Grodu przybywało wielu Białorusinów, Ukraińców, Rosjan, w wyniku czego szybko utworzyła się kolonia ruska. Dlatego przy niegdysiejszym Słomianym Rynku, obecnie ul. Ruska powstała drewniana cerkiew p.w. Przemienienia Pańskiego, która w ok. 1587 r. spłonęła.
     Powstanie unii w Brześciu niemal zbiegło się z murowaniem nowej cerkwi, którą użytkowali prawosławni. Do unitów cerkiew należy najpierw w 1635 r., potem w 1645 r., w 1651 a w końcu w 1655 r. Na dłużej grekokatolicy użytkują cerkiew od 1695 r., kiedy parafia w Lublinie w końcu przyjmuje unię i zwierzchnictwo biskupa chełmskiego. Monaster lubelski staje się domem zakonnym oo. Bazylianów. Klasztor działa do 1864 roku, do kasaty wszystkich zakonów katolickich. W następnych latach polityka prowadzona przez władze carskie zmierzała do likwidacji unii na Podlasiu. Dlatego też cerkiew Przemienienia Pańskiego ostatecznie w 1875 r. przechodzi do rąk prawosławnych. Obecnie Sobór Przemienienia Pańskiego w Lublinie – jest katedrą prawosławną abpa Abla.

RYS HISTORYCZNY PARAFII I KOŚCIOŁA

    image_004.jpgW październiku minie 23 lata  kiedy została zawarta umowa między biskupem Bolesławem Pylakiem i prowincjałem Zgromadzenia Księży Marianów w sprawie prowadzenia przez nich parafii, którą  erygowano 13 maja 1993 roku. Jej teren wyłączono z par. Najświętszego Zbawiciela. W 1999 r. przeprowadzono dalszą korektę granic, w wyniku której par. pozyskała fragment obszaru wcześniej należącego do par. św. Mikołaja. Pierwszym proboszczem został ks. Jan Podstawka MIC. Do chwili utworzenia parafii Marianie posiadali już swój dom studiów w miejscu, gdzie planowano wznieść image_005.jpgkościół. Starania o budowę kościoła rozpoczęto już w 1989 roku, a 15 maja 1993 r. uzyskano wymaganą zgodę. Projekt kościoła wykonał śp. Architekt Tadeusz Jędrysko. Budowę kościoła rozpoczęto 2 lipca 1998 roku.  Akt erekcyjny wmurowano 8 grudnia 2009 roku. Dzisiaj mamy kościół  nowej i przepięknej estetyki, o bardzo prostym wystroju wnętrza, którego projekt wykonał architekt mgr inż. Andrzej Popławski. Nie trzeba być profesorem Mariologii, ani teologiem by zrozumieć czym jest to "Niepokalane Poczęcie". Wystarczy wejść do świątyni  pod wezwaniem Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny. Poprzez czystość bieli, koronkową robotę lekkich i zwiewnych kolumn projekt architektoniczny jest rewelacyjny.


KS. MAREK OTOLSKI  - CZŁOWIEK KOŚCIOŁA I KSIĄŻKI

image_159.jpgRocznik 1962, marianin - święcenia kapłańskie przyjął w 1988 roku. Obecnie proboszcz (od 25 sierpnia 2008 roku), wydawca gazetki parafialnej „Niecodziennika Parafialnego” przełożony, ekonom, wiceprezes Stowarzyszenia Wydawców Katolickich w Polsce.
W latach 1992-2008 był zastępcą dyrektora ds. handlowych i promocji Wydawnictwa Księży Marianów; od 2005 wydawnictwo przyjmuje nazwę  PROMIC. Funkcję prezesa Stowarzyszenia Wydawców Katolickich   pełnił z wielką gorliwością na przestrzeni lat 1993-2008 (piszący te słowa w 1992 roku był inicjatorem  i członkiem założycielem). Przez ten okres ks. Marek był organizatorem  Targów Wydawców Katolickich i kiermaszów. Za jego wkład w organizację  tychże przyznano mu nagrodę: w dowód wdzięczności za trud stworzenia targów książki religijnej – jak mawiał nieżyjący już biskup Ignacy Jeż – jedynych takich na świecie i za rozwijanie ich nierzadko na przekór ludziom i okolicznościom - tak kapituła uzasadniła przyznanie „Feniksa diamentowego” ks. Markowi Otolskiemu MIC. Zapytany kiedyś o swoje motto, odpalił bez namysłu: Mniej dziadostwa


„JURYDYKA BIBLIOTECZNA” - PRZY ULICY  BAZYLIANÓWKA 85

     image_015.jpgW ubiegłym roku 2 listopada dyrektor Miejskiej Biblioteki Publicznej Piotr Tokarczuk  - podpisał umowę  na okres 10 lat – z proboszczem parafii pw. Niepokalanego Poczęcia NMP Markiem Otolskim na wynajem pomieszczeń. Pewnie kilkuletnie doświadczenia księdza Marka Otolskiego jako wydawcy i organizatora Targów Wydawców Katolickich i kiermaszów miały niemały wpływ na „przytulenie” naszej MBP Filii nr 37 w mariańskie gościnne progi!
     Od 15 kwietnia po ustawieniu regałów rozpocznie się przygotowanie księgozbioru. Tylko patrzeć  jak będziemy świadkami otwarcia „jurydyki bibliotecznej” na Bazylianówce.  Po długiej zimie nastąpi pełna życia - „wiosna biblioteczna”, która wniesie nowego ducha wszak nie samym chlebem żyje człowiek. Rozpoczną się obrzędy kolędowania do „kaplicy" bibliotecznej.
    Księże Proboszczu dziękujemy za już i prosimy o jeszcze, ogłaszać po mszach, że w parafii urodziła się „FILIA”, co po polsku znaczy: „córka”. Niech Twoi wierni staną się naszymi i daj Boże nasi Twoimi. Amen!
Fot i opracowanie :
Jerzy Jacek Bojarski


image_013.jpg
Kierowniczka nowej biblioteki na Bazylianówce - Natalia Kraszkiewicz - przed bramą wjazdową do Filii nr 37 MBP
image_003.jpg
Ks. Marek prezentuje bibliotekę marianów
image_001.jpg
Diamentowy Feniks dla ks. Marka Otolskiego
image_004.jpg
image_006.jpg
Ks. proboszcz Marek Otolski MIC
image_008.jpg
image_009.jpg
image_010.jpg
image_011.jpg


< Poprzedni   Następny >
Kopiowanie zamieszczonych materiałów i ich wykorzystywanie bez zgody autorów jest zabronione 2002 - 2010. Wszystkie prawa zastrzeżone Niecodziennik Biblioteczny.