U Lucjana: Popek, Baobaby i zespół z Drohobycza Drukuj
wtorek, 10 lipiec 2018
image_014.jpgW Galerii  autorskiej „Łucjan” mogliśmy oglądać, słuchać i smakować. Noc lipcowa – Odsłona II (wernisaż i koncert), to wakacyjny czas by odetchnąć świeżym powietrzem, czas na refleksję nad sztuką i spotkania w gronie przyjaciół jak czytamy w folderze do wernisażu. W ogrodzie i w galerii odbyło się spotkanie międzypokoleniowe.
W tym roku wernisaż nowych grafik prof. Artura Popka. Ten lipcowy wieczór rozbrzmiewał  repertuarem polskich, żydowskich i ukraińskich utworów w wykonaniu Zespołu im. Alfreda Schreyera z Drohobycza.
fot. Jerzy Jacek Bojarski
Artur Popek przegląda katalog z wystawy
image_005.jpgWszytko klimatyczne za sprawa Piotra Łucjana oraz Fundacji „Chrońmy dziedzictw”. Bardzo udany wieczór dzięki wystawie „Ach żegnajcie Baobaby”, Artura Popka oraz zespołowi z Drohobycza, który zaprezentował się w składzie: Tadeusz Serwatka, Lew Łobanow, Jana Lenzion, Roman Lokatyr, Andrzej Szabla, Lesia Błyszczak i Wolodymyr Murawskyi. Konferansjerkę prowadził Józef Karpin. Dopisali goście z Lublina oraz spora grupa przyjaciół z Drohobycza, żal  było opuszczać galerię.
Jerzy Jacek Bojarski

image_036.jpgProf. Artur Popek
- ur. 26 maja 1960 roku w Szczebrzeszynie. Ukończył z wyróżnieniem psychologię oraz wychowanie plastyczne na Uniwersytecie Marii Curie Skłodowskiej w Lublinie. W 1983 roku podjął pracę w Instytucie Wychowania Artystycznego jako asystent-stażysta a następnie asystent i starszy asystent. W latach 1991-1992 odbył staż doktorancki na Akademii Sztuk Pięknych pod kierunkiem prof. Rafała Strenta. Tytuł adiunkta I st. uzyskał w 1992 roku, a tytuł adiunkta II st. w roku 1998. W 2011 roku uzyskał tytuł profesora sztuk plastycznych. Od 2013 profesor zwyczajny. Dziekan Wydziału Artystycznego w Uniwersytecie Marii Curie Skłodowskiej w Lublinie na kadencję 2012-2016. Należy do Związku Polskich Artystów Plastyków, Stowarzyszenia Międzynarodowe Triennale Grafiki w Krakowie i ADOGI (Międzynarodowe Stowarzyszenie Małej Formy Graficznej) w Barcelonie, Hiszpania. Od 2000 roku związany z Grupą KRAK – Hollywood, L.A. USA. Od 2000 roku Dyrektor Artystyczny Society for Arts w Chicago USA. W latach 2001-2010 współpracował jako grafik-ilustrator z Nowym Dziennikiem w New York USA.
Zorganizował ponad 70 wystaw indywidualnych (m.in.: Chicago - USA, Society for Arts, 1999-2017; Los Angeles USA, Director's Guild of America 2000; image_023.jpgCharlotte – USA Unlimited Art Gallery 2002; Buffalo USA, Canissius College Gallery 2013; Tallahassee USA, Oglesby Gallery 2017; Los Angeles, USA - Vienna Woods Gallery, 2018), brał udział w ponad 60 wystawach międzynarodowych oraz ponad 70 zbiorowych. Jest autorem około stu projektów katalogów, książek, druków akcydensowych itp. Jest laureatem kilkunastu prestiżowych nagród i wyróżnień w zakresie grafiki i malarstwa. Jego prace zdobyły renomę międzynarodową, wchodząc w skład wielu zbiorów uznanych galerii, muzeów oraz kolekcji prywatnych.
Jego twórcze dokonania skupiają się wokół grafiki warsztatowej a zwłaszcza tradycyjnych, szlachetnych technik metalowych (akwaforta, suchoryt), oraz malarstwa tworzonego konsekwentnie od roku 2003 w formacie 100x100 cm. Wypracował swój własny, niepowtarzalny i rozpoznawalny warsztat będący sumą doświadczeń z pogranicza różnych dziedzin plastyki: grafiki, malarstwa, rzeźby i mediów cyfrowych. Ostatnie cykle malarskie i graficzne to Peregrynacje - zawierające refleksje i doświadczenia z podróży po świecie dotyczące kondycji ludzi we współczesności, pytania o przyczynę miłości i okrucieństwa. Bestiarium to pogłębiona zaduma nad archetypem człowieka, ścieraniem się destrukcji i harmonii w kontakcie z naturą. Tarcze to wewnętrzny diariusz, komentujący upływający czas w sposób transcendentny, to próba zadawania pytań najważniejszych językiem malarstwa. Strona Autora: www.arturpopek.com/

***
VARIA NA TEMAT TWÓRCZOŚCI Prof. Lechosław Lameński:
image_029.jpg"Bez wątpienia jubileusz trzydziestolecia pracy twórczej nastraja do chwili refleksji, do zastanowienia się kim jest obchodzący ten jubileusz artysta, co osiągnął przede wszystkim w ramach tak mu bliskiej przez całe dziesięciolecia grafice warsztatowej oraz – od kilkunastu już lat – na polu wzbudzającego jego coraz większe zainteresowanie malarstwa sztalugowego. Ale malarstwa szczególnego, przechodzącego w krótkim czasie transformację od czytelnej inspiracji miniaturowymi rycinami, które wielokrotnie powiększone i wzbogacone o element koloru stopniowo przestawały być zmodyfikowanymi kopiami swych czarno-białych pierwowzorów, opatrywanych takimi samymi – bardzo zresztą literackimi – tytułami, traciły swoją graficzność i linearność na rzecz zdecydowanie malarskiego myślenia o dwuwymiarowej płaszczyźnie płótna czy desce pokrytej farbami w określonym porządku, po kompozycje coraz bardziej przestrzenne, zmierzające konsekwentnie w kierunku podkreślenia i wykorzystania autonomii trzeciego wymiaru (głębi). Artur Popek, bo o nim mowa, to twórca wyjątkowo ciekawy i – w miarę upływu lat – coraz bardziej wszechstronny, interdyscyplinarny. Przez wielu utożsamiany przede wszystkim z nastrojową, wysmakowaną grafiką warsztatową, przesyconą wątkami literackimi (zwłaszcza w rozbudowanej warstwie treściowej), o czytelnym rodowodzie surrealistycznym (w sposobie wykorzystania elementów formalnych i kompozycyjnych), a zarazem autor baśniowych projektów okładek, plakatów i druków akcydensowych, któremu – o dziwo – coraz bliżej z jednej strony do tradycyjnego malarstwa sztalugowego, a z drugiej do fascynujących go w ostatnim czasie form przestrzennych, zapowiadających – być może już wkrótce – typowe kompozycje rzeźbiarskie. To także uwielbiający ciekawe artefakty zbieracz i kolekcjoner, zafascynowany bogatą historią i kulturą innych narodów, humanista z krwi i kości, człowiek o rozległych zainteresowaniach, wszechstronnej wiedzy i wyjątkowej wrażliwości. (...)" [L. Lameński, "Między światami. O twórczości malarskiej Artura Popka", 2018]

***
Adam W. Kulik: "Na grafiki Artura Popka patrzę od ponad 20 lat. U każdego twórcy, jest to szmat czasu pozwalający prześledzić rozwój formy, jej ewolucję.image_028.jpg W pierwszych rysunkach daje się zauważyć zauroczenie poetyką Jana Popka (stryja): mimo pewnej deformacji solidny, realistyczny rysunek, często stosowane podziały płaszczyzny z własną hierarchią ważności prezentowanych na nich przedmiotów (Rytm 1982, Okno I 1982, Trzy spojrzenia 1982). Już te pierwsze prace (np. Tryptyk na trąbę powietrzną i flet 1982), zapowiadają późniejsze grafiki i obrazy olejne. Mamy tam pewną literackość lub - jak kto woli – narracyjność, ciążenie ku metaforze, poezji, sugerowanie własnej logiki wydarzeń, własnej hierarchii ważności lekceważących obiektywizm świata zewnętrznego. Jest też charakterystyczne dla Artura, i tak często później przez niego eksponowane, nagromadzenie drobnych detali, potocznie kojarzone z Miro. W następnych latach artysta zanurzył się w świat bardzo subtelnych, poetyckich, chciałoby się powiedzieć zwiewnych miniatur, w których kształty przedmiotów, zwierząt i ludzi wypływają jakby z pajęczyny snu (Wysnuwanie pamięci 1984, Spotkania leśne 1986). Tutaj po raz pierwszy, i zupełnie świadomie odciął się od nauczyciela, był sobą. Podejrzewam, że w tym czasie musiała fascynować go sztuka Wschodu (Chin, Japonii). (...)" [A. W. Kulik, "Poeta nastroju", 2005] 

*******************************************************************
O ZESPOLE MUZYCZNYM

image_010.jpgWielopokoleniowy zespół wykonuje muzykę wielokulturową, w tym dawne sławne polskie tanga oraz muzykę poważną oraz rozrywkową. Wcześniej zespół w składzie: Tadeusz Serwatko (akordeon) iLowaŁobanow(piano) towarzyszył skrzypkowi i śpiewakowi śp. Alfredowi Schreyerowi. Teraz doproszono do grupy młodych muzyków. Alfred Schreyer(1922-2015) polski skrzypek i śpiewak pochodzenia żydowskiego; urodzony w Drohobyczu i wychowany na przecięciu kultury polskiej, ukraińskiej i żydowskiej. Jako chłopiec uczęszczał do polskiego gimnazjum im. Władysława Jagiełły, w którym rysunku uczył Bruno Schulz
image_001.jpg
Józef Karpin z Drohobycza
image_002.jpg
Jana Lezion
image_003.jpg
Tadeusz Serwatka z Drohobycza
image_004.jpg
Piotr Łucjan z małżonka Anną właściciel galerii:"Łucjan"
image_010.jpg
image_006.jpg
Mykoła Hnatenko, Dyrektor Lwowskiego Akademickiego Obwodowego Teatru Muzyczno-Dramatycznego im. Jurija Drohobycza
image_008.jpg
image_007.jpg
image_009.jpg
image_012.jpg
image_011.jpg
Tadeusz Serwatka-akordeon, Lew Łobanow,w tle
image_013.jpg
image_027.jpg
image_015.jpg
image_021.jpg
image_016.jpg
image_022.jpg
Lew Łobanow
image_017.jpg
image_024.jpg
image_019.jpg
image_026.jpg
image_020.jpg
image_028.jpg
image_031.jpg
image_032.jpg
image_033.jpg
image_034.jpg
image_018.jpg
image_035.jpg
Lonia Goldberg
< Poprzedni   Następny >
Kopiowanie zamieszczonych materiałów i ich wykorzystywanie bez zgody autorów jest zabronione 2002 - 2010. Wszystkie prawa zastrzeżone Niecodziennik Biblioteczny.