Uroczyste zakończenie Konkursu Młodych Skrzypków w Lublinie Drukuj
czwartek, 20 wrzesień 2018
image_019.jpgW Lublinie zakończył się XIV Międzynarodowy Konkurs Młodych Skrzypków im. Karola Lipińskiego i Henryka Wieniawskiego.  W tym roku Towarzystwo Muzycznego im. Henryka Wieniawskiego w Lublinie obchodzi jubileusz 120 -lecia. W auli KUL JP II im. Stefana kardynała Wyszyńskiego ogłoszono wyniki i rozdano nagrody młodym skrzypkom, ale i aktywnym działaczom konkursu.
Medale Marszałka Województwa Lubelskiego dla Zarządu Towarzystwa Muzycznego im. Henryka Wieniawskiego wręczyła  dyrektor Halina Drozd. Otrzymali je: Zakhar Bron Prezes; Roman Lasocki, wiceprezes i jednocześnie  prof. Akademii Muzycznej z Warszawy  oraz dyrektor/wiceprezes -Ryszard Heliasz. Prof. Lasocki zdradził „tajemnicę”, że wicepremier Piotr Gliński odznaczy wkrótce - Medalem Gloria Artis, najwyższym państwowym odznaczeniem  przyznawanym  osobom wyróżniającym się w dziedzinie działalności artystycznej i kulturalnej - Ryszarda Heliasza. 

od lewej stoją:
Ryszard Heliasz, Zakhar Bron, Roman Lasocki i Halina Drozd
fot. Jerzy Jacek Bojarski i Anna Borkowska

image_023.jpgW XIV Konkursie udział wzięli najlepsi skrzypkowie na świecie.  
Podczas wczorajszego koncertu wystąpili nagrodzeni laureaci w grupie starszej:
1. exaequo Sara Dragan ( Polska ) i Raquel Areal Martinez (Hiszpania)
2. Eduard  Kollert (Czechy)
3. exaequo Michał Orlik (Polska) i Goto Ko (Japonia )
4. exaequo: Laura-Katharina Handler (Niemcy), Julia Walder (Austria) i Marta Grygier (Polska)
5. Marta Sikora (Polska)

Grupa młodsza Grand Prix Teo Gertler (Słowacja)
1. Sofie Leifer (Szwecja)
2. exaequo Su Mingxuan (Chiny) i Tasillo Probst (Niemcy)
3. exaequo Yuri Tanaka (Japonia) i Aiko Korai (Japonia)
4. exaequo Luna Okubo (Japonia)  Marie-Aude Mellies (Francja/Japonia)
5. Vera Kostner (Austria)


image_008.jpgDziewięć dni temu  podczas  koncertu inaugurującego w Centrum Spotkań Kultur wydarzenie w eter popłynęły utwory m.in Czajkowskiego, Bacha czy Havla, zagrał, nie biorąc za to honorarium,  dziś najlepszy skrzypek świata Vadim Repin. Urodzony na Syberii w 1971 roku. Uczeń prof. Zakhara Brona. Vadim miał jedenaście lat, kiedy zdobył złoty medal we wszystkich kategoriach wiekowych w Konkursie Karola Lipińskiego i Henryka Wieniawskiego, swoje ostrogi artystyczne do kariery  przywdział właśnie w Lublinie.
Bardzo mnie zasmucają słowa Danuty Warząchowskiej (pracownik Towarzystwa Muzycznego i dyr. Szkoły Muz. Towarzystwa) na Facebooku:
  Jury z całego świata było zszokowane nieobecnością na Koncercie laureatów młodzieży ze szkół muzycznych i ich nauczycieli. Tyle mogliby się nauczyć przez słuchanie i obcowanie z rewelacyjnymi wykonawcami.
Dlaczego się tak dzieje, że rodzice, którzy tyle energii i pieniędzy wydają na swoje dziatwy by uczyć ich gry na skrzypcach, nie korzystają z wolnych wstępów  na Konkurs?
Henryk Wieniawski jest nie wykorzystaną szansą i marką Lublina. Grany  na całym   świecie, a obcesowo  potraktowany przez lubelskie media. Na Fanpage u Danuty Warząchowskiej stoi jak wół  napisane:
Zdziwienie jeszcze większe, że żadne media nie zaszczyciły swoją obecnością a następnie relacją z tak wspaniałego wydarzenia globalnego w Lublinie.

Jak na ten wpis zareagują lubelskie  mas media - nasza czwarta władza? Czyżby zapatrzyli się w bardzo lichy świat polityki?

image_014.jpgAle pewnie gdzieś był ciekawszy materiał z pola wzięty. TRUDNO !!! Dzięki Bogu i wspaniałym ludziom a przede wszystkim Dyrektorowi Towarzystwa Muzycznego w Lublinie Panu Ryszardowi Piotrowi Heliaszowi i współpracownikom wszystko odbyło się znakomicie - kończy Warząchowska

Trzeba przyznać,że Międzynarodowy Konkurs Młodych Skrzypków im. K. Lipińskiego i H. Wieniawskiego w Lublinie ma  nie tylko wieloletnią tradycję. Zyskał światową renomę i uznanie wybitnych pedagogów skrzypiec. Od roku  1979, co trzy lata, Konkurs skupia uwagę wiolinistów i miłośników muzyki skrzypcowej. Tytuł laureata lubelskich konfrontacji wykonawczych otwiera młodym skrzypkom drogę do solistycznej kariery, do występów z największymi orkiestrami i nagrań płytowych. Wystarczy wspomnieć tu nazwiska tej miary wirtuozów jak Victoria Mułłowa, Vladimir Repin czy Maxim Vengerow, a także czołówkę polskich skrzypków: Bartłomieja Nizioła, Piotra Pławnera, Kubę Jakowicza, Dominikę Falger, Patrycję Piekutowską, czy Piotra Kwaśnego.
Do zobaczenia na XV Konkursie!
(bjj)

image_007.jpg
Od lewej stoją:
prof. MAURIZIO SCIARRETTA, prof. FLORIAN LEONHARD, prof. TONG WEIDONG, prof. ZAKHAR BRON, RYSZARD HELIASZ, prof. MICHAEL STRICHARZ, prof. MIECZYSŁAW SZLEZER, prof. ROMAN LASOCKI
image_001.jpg
image_010.jpg
image_016.jpg
Zakhar Bron
image_017.jpg
Halina Drozd i Roman Lasocki
image_018.jpg
 Ryszard Heliasz i Halina Drozd
image_019.jpg
Ryszard Heliasz, Zakhar Bron, Roman Lasocki i Halina Drozd
image_037.jpg
Ryszard Heliasz, Zakhar Bron, Roman Lasocki i Halina Drozd
image_020.jpg
image_021.jpg
Zakhar Bron, Roman Lasocki, Halina Drozd, Ryszard Heliasz i Danuta Warząchowska
image_022.jpg
Bron Zakhar, Teresa Księska-Falger, Roman Lasocki i Ryszard Heliasz
image_009.jpg
image_023.jpg
image_024.jpg
image_025.jpg
image_026.jpg
image_027.jpg
image_028.jpg
image_029.jpg
image_030.jpg
image_041.jpg
image_031.jpg
image_042.jpg
image_032.jpg
image_033.jpg
image_043.jpg
image_044.jpg
image_045.jpg
image_046.jpg
image_047.jpg
image_040.jpg
Zakhar Bron
image_008.jpg
image_012.jpg
image_011.jpg
image_013.jpg
Zakhar Bron i Ryszard Heliasz
image_002.jpg
prof. Zakhar Bron
Zakhar Bron jest znanym na całym świecie wybitnym skrzypkiem i pedagogiem.
Do grona jego studentów należą najbardziej rozpoznawalni skrzypkowie naszych
czasów, wśród których należy wymienić Vadima Repina oraz Maxima Vengerova.
Zakhar Bron jest laureatem zarówno Międzynarodowego Konkursu Skrzypcowego
imienia Henryka Wieniawskiego w Poznaniu, jak i Konkursu imienia Królowej Elżbiety
w Brukseli. Koncertował na całym świecie z wieloma orkiestrami – z Filharmonią Moskiewską
i Nowosybirską, a także z licznymi zespołami hiszpańskimi, portugalskimi, niemieckimi oraz
japońskimi. Współpracował z wybitnymi dyrygentami, takimi jak: Maris Yansons, Arnold Katz
czy Justus Franz. Występował w wielu znamienitych salach koncertowych, m.in. w Wiener
Musikverein i Tokyo Suntory Hall.
Profesor Bron rozpoczął karierę pedagogiczną jako asystent Igora Ojstracha w słynnym
Moskiewskim Konserwatorium im. Piotra Czajkowskiego, będąc jeszcze przed egzaminami
dyplomowymi. Następnie zamieszkał w Nowosybirsku, gdzie zapoczątkował legendarną, jak się później okazało, klasę
uczniowską. To właśnie w tym czasie intensywnie nauczał takich skrzypków jak: Vadim Repin, Maxim Vengerov i Natalia
Prischepenko. Klasa Zakhara Brona w Nowosybirsku stała się doskonałą kuźnią ich talentów. Razem z Prof. Bronem wyruszyli
oni w trasę koncertową po Związku Radzieckim. Ze względu na swoje polskie korzenie – jego matka jest Polką – prowadził
również klasy mistrzowskie w Polsce.
Dzięki licznym kontaktom, m.in. z Justusem Franzem, został zaproszony na zachodnie festiwale, co dało mu szansę
przedstawienia własnego stylu nauczania w tym rejonie świata. Wkrótce zaproponowano mu kilka stanowisk w europejskich
akademiach muzycznych. W pierwszych latach po przeprowadzce Prof. Bron zdecydował się nauczać w Królewskiej Akademii
Muzycznej w Londynie, Konserwatorium w Rotterdamie, Wyższej Szkole Muzycznej w Lubece oraz w Escuela Superior de
Musica „Reina Sofia” w Madrycie. W późniejszym okresie skoncentrował swoje wysiłki na ostatnich dwóch z wymienionych
szkół. W 1997 roku opuścił miłą jego sercu uczelnię w Lubece i przeprowadził się do Kolonii, by kontynuować swoje dzieło
pedagogiczne w tamtejszej Wyższej Szkole Muzycznej. Nadal jednak naucza w Madrycie.
Czas Zakhara Brona wypełniała, obok prowadzenia klas mistrzowskich, pasja tworzenia muzyki oraz nauczania
w niemalże każdym zakątku świata. W swojej karierze został wyróżniony kilkoma tytułami profesora honoris causa a w 1997
roku otrzymał nagrodę „Kreutz des Verdienstes, am bande” od rządu niemieckiego, Gloria Artis w Polsce. Od roku 2016 jest
Prezesem Towarzystwa Muzycznego im. H. Wieniawskiego w Lublinie.
image_003.jpg
prof. MICHAEL STRICHARZ
Michael Stricharz urodzony w Wiedniu w Austrii, profesor gry
na skrzypcach w Hamburg Academy of Music, był uczniem wielkiego skrzypka Henryka
Szerynga. Michael Stricharz występował jako solista i kameralista na dużych festiwalach
muzycznych w Bajreucie, Edynburgu, Salzburgu, Berlinie, Paryżu, Tokio, Buenos Aires, Rio de
Janeiro, Sydney i innych. Jest przewodniczącym i jurorem dużych niemieckich i międzynarodowych
konkursów muzycznych jak również w „Konkursie Michała Stricharza dla młodych
muzyków”, który odbył się 17 razy na Ukrainie i w Republice Kazachstanu. Ponadto Michael
Stricharz jest członkiem honorowym Stowarzyszenia „Richard Wagner Society” w Niemczech
oraz Towarzystwa Muzycznego im. H. Wieniawskiego w Lublinie. Profesor Honoris Causa
i Doktor Honoris Causa akademii muzycznych i uniwersytetów w Niemczech, Rosji, Ukrainie
i Kazachstanie. Jest także Honorowym Prezydentem «Lemberg Chamber Orchestra» na Ukrainie,
laureatem „International Art Award - Olympus” w 2005 roku, oficerem Orderu Zasługi
i Kultury w Niemczech, Polsce, Francji i Rosji.
image_004.jpg
prof. MIECZYSŁAW SZLEZER
MIECZYSŁAW SZLEZER Urodził się w roku 1955 w Krakowie. Naukę
gry na skrzypcach rozpoczął w wieku sześciu lat i kontynuował ją aż do ukończenia
studiów w Państwowej Wyższej Szkole Muzycznej w Krakowie w klasie swego ojca prof. Zbigniewa
Szlezera, znanego skrzypka i pedagoga. W latach 1982-85 odbył studia podyplomowe
w Indiana University School of Music w Bloomington (USA) w klasie prof. Josefa Gingolda
oraz prof. Tadeusza Wrońskiego, jak również w Szwajcarii w Konserwatorium Genewskim
w klasie prof. Henryka Szerynga oraz w Accademia Chigiana w Sienie (Włochy) w klasie
prof. Franco Gulli. Jest laureatem międzynarodowych i krajowych konkursów skrzypcowych
i kameralnych. Prowadzi rozległą działalność koncertową jako solista i kameralista; występował
w 28 krajach Europy, Azji, Ameryki Północnej i Południowej. W latach 1978-87 był solistą
i koncertmistrzem orkiestry kameralnej Capella Cracoviensis, a w latach 1987-2000 solistą
i koncertmistrzem Filharmonii im. K. Szymanowskiego w Krakowie. Od 1995 jest członkiem
tria fortepianowego „ARTEMUS”. Dokonał wielu nagrań radiowych, telewizyjnych i płytowych
dla: “PR iTV”, “Yugoton”, “RAI”, “France Musique”, “Equant – Japan”, “IMC Tokyo”, “STEBO” oraz “Moderato”. Od 1978 roku
jest zatrudniony w Akademii Muzycznej w Krakowie, gdzie obecnie jest profesorem tytularnym. Prowadzi klasę skrzypiec
oraz kameralistyki smyczkowej. W latach 1996-2002 był prodziekanem Wydziału Instrumentalnego. W roku 2002 (i ponownie
w 2005) został wybrany Prorektorem d.s. współpracy zagranicznej i promocji artystycznej Akademii Muzycznej w Kra
image_005.jpg
 prof. FLORIAN LEONHARD
Florian Leonhard Poświęcił swoje życie studiom, renowacji i tworzeniu
skrzypiec. Obecnie prowadzi własny 12-osobowy zespół konserwatorów w Londynie
i prowadzi biura poza Londynem i Nowym Yorkiem. Jest uznawany za czołowy autorytet
w dziedzinie włoskiej twórczości skrzypcowej. W tym też charakterze był konsultantem i nabywał
instrumenty dla wielu czołowych solistów świata, w tym Leonidasa Kavakosa, Maxima
Vengerova, Aliny Ibragimovej, Anne Sophie Mutter i innych. Po 34 latach ciągłych badań i eksperymentów
Florian w końcu uruchomił własny warsztat stolarski do tworzenia „prawdziwych
kopii”. Z wykonanych przez niego instrumentów korzystają najlepsi skrzypkowie w Filharmonii
Berlińskiej i Filharmonii Orkiestry Holenderskiej, a także wielu finalistów Konkursu Królowej
Elżbiety. Jako badacz i historyk tworzenia skrzypiec opublikował swoją najnowszą książkę.
Obecnie prowadzi badania nad lutnikami z Toskami w celu wydania książki, która ma zostać
opublikowana w 2018 r. Florian Leonhard Fine Violins z Londynu i Nowego Jorku zajmuje się
wyrobem najlepszych instrumentów i jest ceniona przez muzyków na całym świecie.
image_006.jpg
prof. MAURIZIO SCIARRETTA
Maurizio Sciarretta urodził się w Bolonii i tam ukończył
Konserwatorium im. GB Martini w klasie profesora Luigiego Rovighiego. Podczas
studiów w konserwatorium, równolegle uczęszczał na lekcje skrzypiec do Maestro Renato
Zanettovicha do szkoły muzycznej w Fiesole. W latach 1994-1996 uczestniczył w kursie szkolenia
nauczycieli zorganizowanym przez Massimo Quarta Emilia Romagna i finansowanym
przez Wspólnotę Europejską. Maurizio Sciarretta uczestniczył w szeregu wykładów i kursów
mistrzowskich prowadzonych przez wybitnych pedagogów o światowej renomie, m.in. Franco
Gulli, Enzo Porta, Cristiano Rossi, Zakhar Bron, Eugene Sarbu, Wiktor Tretjakow, Pavel Vernikov,
Thomas Brandys i Tomotada Soh. Jako młody solista występował z orkiestrą Konserwatorium
im. GB Martini oraz Teatro Comunale di Bologna. W grudniu 1996 r. Maurizio Sciarretta
przeprowadził się do Lubeki, a następnie Kolonii, aby podjąć naukę u profesora Zachara Brona.
W marcu 1998, wspólnie z profesorem Bronem, wystąpił na koncercie Bolońskiego Towarzystwa
Muzycznego, który okazał się ogromnym sukcesem. W latach 1999 – 2001 uczęszczał do Accademia Walter Stauffer
w Cremonie, gdzie uczył się w klasie prowadzonej przez Maestro Salvatore Accardo. Za namową rumuńskiego skrzypka
Eugene Sarbu kilka kolejnych lat spędził w Londynie. W grudniu 2001 artysta odbył tournee po Rumunii i Bułgarii, koncertując
z Orkiestrą Filharmonii Oltenia oraz Orkiestrą Filharmonii Bacău im. Mihaila Jory pod batutą Ovidiu Balana.
Jego występy zostały wspaniale przyjmowane zarówno przez publiczność jak i krytyków. W lutym 2012 Maurizio Sciarretta
wystąpił na festiwalu w Bolonii, gdzie wraz z Eugene Sarbu i Orkiestrą da Camera di Bologna wykonał podwójny koncert
skrzypcowy d-moll J. S. Bacha. Został tam okrzyknięty jednym z najbardziej obiecujących skrzypków młodego pokolenia. 23
lutego 2002, podczas otwarcia prestiżowego festiwalu Les Sommets Musicaux de Gstaad w Szwajcarii, Maurizio Sciarretta
wystąpił u boku światowej sławy artystów, takich jak: Anne-Sophie Mutter, Lynn Harrell, Grigory Sokołow, Cecilia Bartoli
i Vadim Repin. Maurizio Sciarretta jest laureatem wielu krajowych i międzynarodowych konkursów. Na Międzynarodowym
Konkursie Skrzypcowym im. Michelangelo Abbado w Mediolanie zdobył I nagrodę i nagrodę specjalną Paolo Borcianiego
za najlepsze wykonanie sonaty na skrzypce i fortepian. Artysta koncertuje jako solista i kameralista, we Włoszech i zagranicą.
W 2003 otrzymał nagrodę Złotego Neptuna dla „bolońskiego artysty roku”. Maurizio Sciarretta jest profesorem Międzynarodowej
Akademii Incontri col Maestro, Konserwatorium im. G. Rossiniego w Pesaro, Istituto Musicale G. Lettimi w Rimini
i Instytutu Muzycznego w San Marino. Artysta był członkiem jury konkursu Premio Vittorio Veneto w 2010 roku. Maurizio
Sciarretta gra na instrumencie J. B. Vuillaume’a (Paryż) z 1850 roku.
image_048.jpg
Ryszard Piotr Heliasz – dyrektor Konkursu
urodził się 02 kwietnia 1961 roku w Lublinie, tłumacz i lektor języka włoskiego.
Absolwent II LO im. Hetmana Jana Zamoyskiego w Lublinie i Instytutu Języka i Kultury
Włoskiej Dante Alighieri w Rzymie. Działalność Kulturalną rozpoczął na emigracji w Italii
w latach osiemdziesiątych. Redagował wśród emigracji biuletyn informacyjno-kulturalny.
Był inicjatorem utworzenia przy partii Forza Italia sekcji Forza Italia Europa Est, która
zajmowała się propagowaniem nauki, kultury i społeczności krajów Europy Wschodniej
ze szczególnym uwzględnieniem Polski. Kreował wśród społeczeństwa Włoch prawdziwy
obraz Polski i Polaków. Propagował ideę konieczności przyjęcia Polski do struktur Unii
Europejskiej. Po powrocie do kraju, w roku 1997 związał się z Towarzystwem Muzycznym
im. H. Wieniawskiego w Lublinie, gdzie w wolnej Polsce realizuje swoje życiowe credo
zbliżenia kulturowego, naukowego i ekonomicznego Polski z pozostałymi wszystkimi krajami
oraz zaznaczenia ważności Polski w Europie i na świecie we wszystkich szeroko rozumianych
aspektach życia. Od 9 lat jest Dyrektorem i Wiceprezesem Towarzystwa Muzycznego im. H. Wieniawskiego w Lublinie, a
od 20 lat Dyrektorem i koordynatorem Ogólnopolskich i Międzynarodowych Konkursów Wiolinistycznych uznanych
za największe w Polsce i na świecie, organizowanych przez Towarzystwo Muzyczne. Wyróżniony odznaczeniami „Zasłużony
dla Kultury Polskiej” i „Srebrnym Krzyżem Zasługi” Medalem 100 lecia Towarzystwa Muzycznego w Lublinie, Medalem 700
– lecia Miasta Lublin oraz Medalem Edukacji Narodowej. Członek rzeczywisty Stowarzyszenia Tłumaczy Polskich. Profesor
Honorowy Dall’Arco Academy w Hamburgu. W czasie 10-letniego pobytu w Rzymie tłumacz w środowiskach polonijnych.
Posiada bogaty dorobek translatorski. Propagator polskiego dziedzictwa kulturowego w świecie oraz języka i kultury włoskiej
w Polsce. Posiada liczne kontakty z placówkami kulturalnymi głównie we Włoszech, Niemczech, Białorusi, Ukrainie i Japonii.
Regularnie współpracuje z miesięcznikiem „Twoja Muza” zamieszczając publikacje o tematyce muzycznej oraz z Muzeum
Regionalnym w Mielcu tłumacząc na język włoski wydawane tam publikacje: m.in. „Pamiętniki Reyów”, „Pałacyk Oborskich
w Mielcu”, „Pięć wieków historii Mielca”, „Mieczysław Szafer – Moje wspomnienia”. Posiada noty biograficzne w prestiżowym
wydawnictwie „Who is Who w Polsce” i „Kto jest kim w województwie lubelskim”. Uczestnik programu w cyklu „Historia
mówiona” organizowanego przez Ośrodek Brama Grodzka - Teatr NN w Lublinie dokumentującego historię miasta i jego
mieszkańców.
image_049.jpg























Danuta Warząchowska – sekretarz Jury

Absolwentka Ogólnokształcącej Szkoły Muzycznej I i II stopnia im. Karola
Lipińskiego w Lublinie i Akademii Muzycznej im. F. Chopina w Warszawie. Pedagog placówek
muzycznych w Warszawie. Od powrotu do Lublina w roku 1988 związana z Towarzystwem
Muzycznym im. H. Wieniawskiego w Lublinie. Nauczyciel gry na fortepianie w unikalnej
w kraju, prowadzonej przez Lubelskie Towarzystwo Muzyczne, Szkole Muzycznej dla Dzieci
i Młodzieży Niepełnosprawnej im. Paula Harrisa oraz w Szkole Muzycznej I i II st. Towarzystwa
Muzycznego im. H. Wieniawskiego w Lublinie, gdzie pełni funkcję dyrektora Szkoły. W 2016 r.
odznaczona została medalem Prezydenta Lublina za szczególne zasługi i wkład w edukację
muzyczną i kulturalną oraz za zaangażowanie społeczne.

< Poprzedni   Następny >
Kopiowanie zamieszczonych materiałów i ich wykorzystywanie bez zgody autorów jest zabronione 2002 - 2010. Wszystkie prawa zastrzeżone Niecodziennik Biblioteczny.